بغض

انگشت های دستانمان

یکی کوچک…

یکی بزرگ…

یکی بلند…

یکی کوتاه…

یکی قوی…

یکی ضعیف…

اما هیچکدام دیگری را مسخره نمی کنند

و هیچکدام دیگری را له نمی کنند حتی برای دیگری تعظیم نمی کنند….

انها کنار هم یک دست می شوند و کار می کنند…

گاه ما انسان ها اگر از کسی بالاتر بودیم لهش می کنیم…

و اگر از او پایین تر بودیم او را می پرستیم…

یادمان باشد

نه انسانی بنده ماست…

نه انسانی خدای ما…

خداوند انگشت ها را اینگونه افرید

باهم باشیم و کنار

انگاه لذت یک دست بودن را می فهمیم …